Idã do ôpery
J: Cześ Iwōna. Kaj idziesz takŏ eleganckŏ ôbleczōnŏ?
I: Cześ. Ida do ôpery.
J: Tak na beztydziyń?
I: Ja, bo ino na dzisioj dostałach bilety.
J: Ty wiysz, co moja cera sie przekludziyła do Cieszyna…
I: Wiym, ale przeca tam niy ma ôpery???
J: Ja, ja, ale chciałach Ci pedzieć, co tam na bilet gŏdajōm listek.
I: Aha, moja… Czekej, jak było…? A! Moja szwigermuter miyszkŏ w Cieszynie i richtig gŏdała mi kejś ô tym.
J: Jŏ jōm znōm! Twoja szwigermuter mianuje sie Iryna i ôna ôdkryła cieszyńsko Madonnã. Ôna richtig fajnie ô tym ôsprawiŏ.
I: Mie tyż sie to fest zdŏwŏ i jeji ôsprŏwki tyż mōm rada.
J: I mŏsz tyż rada ôperã?
I: Ja, bo ôpera to je richtig świynto. To niy je bele co. To niy je telewizor ani nawet kino. Trza sie piyknie ôblyc, cicho siedzieć i ôglōndać i suchać.
J: I niy chrupać, i niy mlackać.
I: I niy gŏdać!
J: Ani niy fulać, ôsprŏwiać, fandzolić. Ani niy rzōńdzić :)
I: I oczywiście nie mówić!
J: A powiydz mi: kaj je ta ôpera?
I: W Bytōmiu przeca. W takim srogim budynku, co mŏ kolumny i moc słodōw. We pojstrzodku miasta.
J: Jŏ mynij mōm rada ôperã, bo to je take przedstawiynie, co sie niy gŏdŏ, ino śpiywŏ. A jŏ chyba wolã jak gŏdajōm.
I: Ale jak ôni czysto i głośno śpiywajōm, czynsto bez mikrofōnōw. I ôpery majōm dobre ôrkestry.
J: Ale tyj ôrkestry ani niy widzisz, bo ôna siedzi w dole, a na scynie sōm śpiywŏki.
I: Ale ôni sōm nojważniyjsi i jak sōm piyknie ôbleczyni.
J: Ale mie sie zdŏ, jak mogã zaziyrać na ôrkestrantōw.
I: Nō, tōż niy zŏwdy możesz mieć wszyjsko ôrŏz.
J: Niby ja, ale zŏwdy werci sie poprōbować.
I: Jŏ tyż mōm rada opera beztōż, bo czynsto śpiywajōm po… jak Italijŏ, to po italiańsku?
J: Ja, a Ty znŏsz tyn jynzyk?
I: Trochã ino, ale fabuła ôd ôpery kŏżdy znŏ, to jynzyk niy mŏ takigo znaczynia. Mynij trza rozumieć, a wiyncyj mŏ być fajny klang. A italiański do śpiywaniŏ mŏ fest zgodny klang.
J: Ale tak myślã, co jynzyk na scynie dostŏwŏ tyż trochã nobilitacyje ôd samyj scyny prawie. Jŏ była niydŏwno na ślōnskij nanoôperze. Miała miano „Przŏnie zakŏzane”. Była żeś?
I: Niy, ale chyntnie to zobŏczã i posuchōm.
Nowy cykl audycji w Radiu Katowice. Iwona Kwaśny, dziennikarka, Zagłębiaczka, postanowiła uczyć się śląskiego, ale tak, jak języka obcego. Na lekcje, a w zasadzie na "Korki ze śląskiego" zapisała się do znakomitej profesorki, językoznawczyni Jolanty Tambor z Uniwersytetu Śląskiego, dla odmiany rodowitej Ślązaczki. Co tydzień inna lekcja i inny temat, do którego dołączamy tekst dialogu i instrukcję gramatyczną, w opracowaniu prof. Jolanty Tambor. Audycje realizuje Krzysztof Kiczek.
