Meble i zabawki w pokoju bajtla
J: Cześ Iwona.
I: Cześ. Kaj żeś była w niydzielã?
J: Pojechali my do mojij cery i ôd nij cery, to je mojij wnuczki.
I: Miała gyburstag abo co?
J: Niy. Poszła do szkoły i ôd nij ôjce, w synsie moja cera i jeji chop, smiyniyli klamory w jejij izbie, coby sie barzij nadŏwały do bajtla ze szkoły.
I: Była żeś tam, coby to ôglōndać? Abo pōmŏgać skłŏdać?
J: Trochã tak i trochã tak. Zaczli my ôd ôglōndaniŏ.
I: I co ôna tam mŏ? Mŏsz jake fotki?
J: Dyć! Sam widzisz take biołe biōrko i mŏ połno szuflŏdek.
I: A co w nich mŏ?
J: W piyrszyj szkryflŏki, blajsztifty, filŏki i take farbiste – jŏ gŏdōm na to ajnfach kredki. Ale mōj ōpuś kejś gŏdoł bōnsztifty.
I: A w tyj drugij? Tam sie cosik blyskŏ.
J: Tam sōm roztōmajte szlajfki, sznōrki, cekiny do robiyniŏ laurkōw do ōmy, znaczy sie dō ie :)
I: I mŏ take coś… Ty żeś mi kejś gŏdała u mie we izbie… A! Już wiym wertiko.
J: Ja, mōndrŏ szkolŏrko. Tam sie trzimie ôblyczki. Pamiyntŏsz miana ôd ôblyczkōw?
I: Dyć. Jak to je dziołszka, to mŏ tam szaty, kecki, jakelki, galŏty i galŏtki, fuzekle abo zoki i rajtuzki?
J: Ja. Strzewiki trzimie we antryju, jak majoryntni: mamulka, tatulek i ôd nij starszŏ siora.
I: A mŏ jake graczki?
J: Z tym moja cera mŏ starōnek. Bo zamtowych miśkōw i inkszych zwiyrzōw mŏ tak praje dwiesta. I na to je ôsobny szrank, a istnie to taki byfyj, bo mŏ szklanne dźwiyrza. Sam mōm zdjyńcie.
I: Aaa… widzã. Sam na tyj pōłce to je szlanga?
J: Ja kupiyli my kejś w ZOO na takym sztandzie z pamiōntkami. Ôn mŏ trzi metry! Zajmnōł cołko pōłkã.
I: A tam w kōńcie? Koło? Roler?
J: Koło ze dwōma kōłkami! I tam sōm wciśniynte szlynzuchy. Ôna w tã zimã zaczła sie uczyć klojzdać.
I: A tyn wielgi szrank?
J: Tam na biglach mŏ taki fajny mantel ôd dyszczu, roztōmajte jupki z kapucami i bez na zimny i mynij zimny dziyń.
I: I na dźwiyrzach ôd szranku je wielge zdrzadło.
J: A na zolu wielgi miyntki tepich i kole łōżka fest farbisty lojfer.
I: Ja, widzã, to taki mały wōnski tepich, coby jij było ciepło w szłapki, jak rano stanie.
J: I mŏ fajne gardiny we farbiste kwiŏtki i rube forchangi, coby we lato jij za barzo słōńce niy świyciyło.
I: Ale nojważniyjsze je, co mŏ istny porzōndek, ôrdnōng, richtig po ślōnsku!
Nowy cykl audycji w Radiu Katowice. Iwona Kwaśny, dziennikarka, Zagłębiaczka, postanowiła uczyć się śląskiego, ale tak, jak języka obcego. Na lekcje, a w zasadzie na "Korki ze śląskiego" zapisała się do znakomitej profesorki, językoznawczyni Jolanty Tambor z Uniwersytetu Śląskiego, dla odmiany rodowitej Ślązaczki. Co tydzień inna lekcja i inny temat, do którego dołączamy tekst dialogu i instrukcję gramatyczną, w opracowaniu prof. Jolanty Tambor. Audycje realizuje Krzysztof Kiczek.
