Nowy cykl audycji w Radiu Katowice. Iwona Kwaśny, dziennikarka, Zagłębiaczka, postanowiła uczyć się śląskiego, ale tak, jak języka obcego. Na lekcje, a w zasadzie na "Korki ze śląskiego" zapisała się do znakomitej profesorki, językoznawczyni Jolanty Tambor z Uniwersytetu Śląskiego, dla odmiany rodowitej Ślązaczki. Co tydzień inna lekcja i inny temat, do którego dołączamy tekst dialogu i instrukcję gramatyczną, w opracowaniu prof. Jolanty Tambor. Audycje realizuje Krzysztof Kiczek.
Rachowanie piyniōndzōw
J: Iwōna, mŏsz drobniŏki?
I: Że co?
J: Drobne piyniōndze, mōnety.
I: Zŏwdy. Chcesz?
J: Muszã zapłacić za parkplac. A popsōwanŏ je ta maszyna na karty. I tam je inkszŏ, ino na piyniōndze. Trza by mi piōntka.
I: Czekej, czekej. Mōm.
J: Ale to je piyńć złotkōw, a jŏ chcã piōntkã – to je piyńdziesiōnt groszy. Bo trza wciepnōńć dwa piōntka, a jŏ mōm ino te dwa złotki.
I: Aaa… Tyż mōm.
J: To zaczekej sam. Wciepnã to ino do maszyny i pōdymy razym, ja?
I: Ok. Ino uwijej sie trochã, co by my zdōnżyły sie pouczyć.
J: Nō! Ty sie chyba uczysz tajymnie! Skōnd Ty znŏsz take słowa jak uwijać sie.
I: Chciałach Ci zrobić niyspodziankã i ino czekałach na okazyjo, kej pōdzie to pedzieć.
J: Nō, tōż to richtig gryfnŏ niyspodzianka. Tōż lecã gibko i zarŏzki bydã nazod.
[…]
J: Jużech je. Trzijści sekund.
I: Aha. Ale to śmiyszne było z tōm piōntkōm. To sie niy dŏ samymu spokopić, to musisz wiedzieć.
J: Ja. Je jeszcze jedna takŏ moneta – mianuje sie ceski abo czeski. U mie w Hajdukach za bajtla my raczyj gŏdali czeski. Ale u mojigo ōpy we Kochlowicach gŏdali ceski.
I: To fajnie! Ale powiydz mi: wiela to je?
J: Dziesiyńć groszy. Dzisioj już mało fto gŏdŏ ceski, bo dzisioj za dziesiyńć groszy, za ceski nic niy kupisz.
I: Ja nic niy mŏ już takij cyny, a przedŏwaczka w sklepie aji czasym niy biere takigo ceskigo. Dobrze ôdmiyniōm?
J: Zaôbycz. Jŏ Cie niy muszã kwŏlić, sama możesz sie asić swojōm grajfkōm.
I: Nō, a Ty żeś je richtig dobrŏ rechtōrka.
J: To jeszcze ôbŏczymy. Zrobiymy Ci jako zdŏwkã i wtynczŏs sie pokŏże.
I: Dobra. A wiela stoji takŏ zdŏwka?
J: Trzi ceske.
I: Niy ôsprawiej wicōw.
J: To dwa piōntka.
I: Niy rōb mie za bŏzna!
J: To może: jedna, dwana, trzina, czterna, piytna, szesna, siedymna, ôziymna, dziewiytna, dwajścia kusikōw. Dej je i powtarzej.
I: Jedna, dwana, trzina, czterna, piytna, szesna, siedymna, ôziymna, dziewiytna, dwajścia kusikōw.
J: To droge jak pierōn, niy?
I: Ale w kusiki jŏ je bachratŏ.
