Wiela je godzin?
J: I co? Dałach rady. Je żech zawszas.
I: Bardzoch rada.
J: To wiysz i poradzisz pedzieć, wiela je terŏzki?
I: Za dziesiyńć jedna? Eli za dziesiyńć piyrszŏ?
J: Myślã, co jedne i druge bydzie ok.
I: Znaczy sie: za dwadziścia piyńć, za dwadziścia, za piytnŏście, za dziesiyńć, za piyńć jedna?
J: Iwōōōna, po leku, po leku. Zygŏr, w synsie ôd ônego cyferblat trzeba podzielić na sztyry sztwierci i kożdŏ sztwierć i linie, co je dzielōm mogōm fōngować trochã inakszyj.
I: Ô, to bydzie jakosik masakra!
J: Niy, ino trzeba spokopić prŏwidła.
I: Nō, to dŏwej!
J: Piyńć, dziesiyńć po – to już poradzisz.
I: Ja.
J: Terŏzki piytnŏście po… Mogymy pedzieć piytnŏście po trzecij, ale… jak po polsku mōmy kwadrans, to tukej je ćwierć [sztwierć]. Ale…!!! Trza dać pozōr, co rachujymy dō nastympnyj godziny, znaczy sie: piytnŏście po … to ćwierć [sztwierć] na…
I: Aaa, ja! Piytnŏście po drugij to ćwierć na trzecio, a piytnŏście po trzecij to ćwierć na czwŏrto i tak dalij.
J: Brawo! Ja. Terŏz za piytnŏście to trzi ćwierci na…
I: Pajakymu trzi?
J: Bo już trzi take ćwiŏrtki do tyj nastympnyj godziny upłynyły.
I: Aha! To za piytnŏście piōntŏ to je trzi ćwierci na piōnto, a za piytnaście siōdmŏ to trzi ćwierci na siōdmo.
J: Dyć. Juzajś muszã Cie chwŏlić.
I: Ja, mōm rada mieć grajfkã ! Niy ino do ślōnskigo, ale dō niego zaôbycz!
J: To dalij: jak cosik je w tyj drugij i czwŏrtyj ćwiartce – w tyj zygŏrowyj kwarytce :) – to mogymy gŏdać, co je za piyńć, dziesiyńć pōł… i piyńć, dziesiyńć po pōł…
I: Za piyńć pōł do szōstyj?
J: Niy niy niy!!! Tyn przyimek „do” wziōn Ci sie z polskigo. „Do” je take pożyczane.
I: Aha, to za piyńć pōł szōstyj?
J: Richtig. Lepij.
I: I piyńć po pōł szōstyj?
J: Ja ja ja! To terŏzki powtōrka. Gibko mi powiydz, co robisz rano miyndzy szōstōm a siōdmōm.
I: Ô szōstyj stŏwōm, piyńć po szōstyj idã do … łazienki?
J: Badycimra.
I: Do badycimra myć gymbã i zymby, ćwierć na siōdmo sie ôblykōm, za piyńć pōł siōdmyj śniŏdōm, dziesiyńć po pōł siōdmyj pijã kawã i trochã sie parzã w jynzyk, trzi ćwierci na siōdmo lecã do auta, łōmiã abzac, ale bierã tyn bōmbōn z reklamy, głymboko dychōm i bez abzaca cisnã do roboty.
W przypadku określania kwadransów język śląski posługuje się strukturami zapożyczonymi z języka niemieckiego. Kwadrans po śląsku to ćwierć. Piętnaście po czwartej to ćwierć [sztwierć] na piōnto, czyli jeden kwadrans (ćwierć) upłynął z godziny, która zmierza do piątej, za piętnaście piąta to trzi ćwierci na piōnto, czyli już trzy kwadranse (ćwierci) upłynęły z tej godziny. Z niemieckiego to ein Viertel nach fünf, drei Viertel nach fünf.
Nowy cykl audycji w Radiu Katowice. Iwona Kwaśny, dziennikarka, Zagłębiaczka, postanowiła uczyć się śląskiego, ale tak, jak języka obcego. Na lekcje, a w zasadzie na "Korki ze śląskiego" zapisała się do znakomitej profesorki, językoznawczyni Jolanty Tambor z Uniwersytetu Śląskiego, dla odmiany rodowitej Ślązaczki. Co tydzień inna lekcja i inny temat, do którego dołączamy tekst dialogu i instrukcję gramatyczną, w opracowaniu prof. Jolanty Tambor. Audycje realizuje Krzysztof Kiczek.
