J: Iwōna, sam mŏsz jakiś cicik na cwitrze.
I: O ja, widzã. Już sie go symnã.
J: A skōnd je tyn cicik taki bioły.
I: A jŏ mōm taki plyjt bioły i miałach go rano ôbleczōny.
J: Dobrze, co to ino cicik, a niy je to jakiś flek.
I: Co to flek?
J: Flek to je wtynczŏs, jak keckã abo hymdã ftoś sie pokidŏ do przikłŏdu tōmatowōm zupōm abo jakim keczupym.
I: Aha, nale to chyba nojgorzij jak ftoś sie pokidŏ ćwikłōm abo ćwiklannōm zupōm – ôna sie mianuje bŏrszcz, pra?
J: Takich flekōw niy idzie sprać.
I: I jeszcze ôd świyżych ôwocōw tyż tak je.
J: Nojgorzij jagody i podzimki.
I: Ja, dyć. Chyba, coby taki… do prania…
J: Waszpulwer…
I: No, taki co w reklamie pokŏzujōm we telewizorze.
J: Co synek sie fest umarasiył, jak groł szpil z kamratami i mŏ koszulkã bioło…
I: Znaczy sie ôna mŏ być biołŏ, ale po tym szpilu je czŏrnŏ… ha ha
J: I mamulka gŏdŏ: niy starej sie, zarŏ jōm wypierã i za minutkã ôna je juzajś biołŏ.
I: Ja ja, ale to tak doprŏwdy fōnguje ino we telewizorze.
J: A terŏzki przi gŏdce ô tym szpilu żech sie spōmniała, co take fleki cynżke do wypraniŏ sōm tyż z trŏwy.
I: To richtig je ciynżke, a jak to je na biołyj ôblyczce to już nojgorzij. Coś ô tym wiym, bo mōm
dwōch synkōw.
J: To sie pewnikym durś maraszōm.
I: Kej byli jeszcze takymi małymi bajtlami, to barzo byli radzi skŏkać po kałużach po dyszczu.
J: Znōm to. Bajtle majōm tyż radzi, jak sie potyn z tyj dyszczowyj wody i piŏsku abo ziymi robi takŏ ciaplyta.
I: Ja, mogōm wtynczŏs stŏwiać zōmki abo co inkszego z tyj ciaplyty.
J: Wszyjske bajtle majōm rade kożdy maras, pra?
I: Ale mamulki niy majōm rade, bo potyn zŏwdy muszōm to prać.
J: Beztōż dobrze je, jak dziecka w dyszczu i po dyszczu lŏtajōm w guminiŏkach.
I: Znaczy sie w kaloszach?
J: Ja.
I: A jŏ mōm rada dō mie guminiŏki, bo terŏzki sōm take fajne w kwiŏtki, we farbiste pŏski i w
roztōmajte ŏbrŏzki.
J: Niy je żeś zmaraszōnŏ, mŏsz suche szłapy, beztōż niy chycisz jakyj niymocy i jeszcze richtig szykownie wyglōndŏsz.
GRAMATYKA
Bardzo ciekawym słowem, które dziś poznałyśmy, jest słowo cicik. To moje ulubione śląskie słowo. Bardzo ładnie brzmi – mŏ fajny klang. A oprócz tego jest słowem, które nie ma polskiego odpowiednika. Bo co to są ciciki? Wszystko, co jest lekkie, leciutkie. Jakieś paprochy, drobne pojedyncze nitki wełniane, pyłki z drzew i kwiatów, rzęski z dmuchawców, puszyste czepce (spadochroniki), wszystko co lekkie, unoszące się łatwo w powietrzu, delikatne – co kto sobie umyśli.
Nowy cykl audycji w Radiu Katowice. Iwona Kwaśny, dziennikarka, Zagłębiaczka, postanowiła uczyć się śląskiego, ale tak, jak języka obcego. Na lekcje, a w zasadzie na "Korki ze śląskiego" zapisała się do znakomitej profesorki, językoznawczyni Jolanty Tambor z Uniwersytetu Śląskiego, dla odmiany rodowitej Ślązaczki. Co tydzień inna lekcja i inny temat, do którego dołączamy tekst dialogu i instrukcję gramatyczną, w opracowaniu prof. Jolanty Tambor. Audycje realizuje Krzysztof Kiczek.
