Zwiyrza w dōma.
J: Cześ Iwōna.
I: Cześ! A co Ty mŏsz w rynkach?
J: To je taki pojymnik na kocika.
I: A na co Ci pojymnik na kocika?
J: Booo… Moja kamratka mŏ kocika, a niy mŏ pojymnika na niego.
I: Nō ja. Ale na co Ciebie i jej…
J: Lepij pedzieć ônyj.
I: Dobra. Na co Ciebie i ônyj pojymnik na kocika?
J: Bo ôna musi iś do kotowego dochtora. Do weterynŏrza.
I: Acha. A co tymu kocikowi dolygŏ?
J: Chyba sie ôjŏd, w synsie ôbżar sie.
I: Chyciōł wczorej mysz?
J: Gŏdŏ sie mysza.
I: Chyciōł wczorej mysza?
J: Niy, nō coś Ty. Ôn myszy niy jy! To taki dōmowy kocik. Ôn jy lyjberwuszt abo trocha miynska. Ale myszy niy chytŏ.
I: Jaki wuszt?
J: Lyjberwuszt to wątrobianka.
I: Aaa. Nō to fajnie. Bo niy mŏm rada – widzisz! spamiyntałach tyn ausdruk – jak zwiyrza jedzōm jedne druge.
J: Tyn kocik ino mrōnczy i mŏ rŏd, coby go halać. Tak: halu, halu.
I: Jŏ by miała rada go halać.
J: To jŏ chcã Cie napytać do tyj mojij kamratki. Ty bydziesz halać kocika, ôn bydzie mrōnczeć, a jŏ go bydã chytać.
I: A ôn mie niy podrŏpie?
J: Niy. Ale mogymy go ôbuć w malućke fuzekle. Ôn mŏ take.
I: Nō, dobra. Idã z Tobōm. To niy je fajnie, jak kogosik morzi. Jŏ mōm w dōma, eee… niy wiym, jak sie po ślōnsku mianuje chōmik?
J: Hamster.
I: Ja, mōm w dōma eee… hamstra eli hamstera?
J: Jŏ by pedziała hamstra. Bo jak auslynder – niy ma auslyndra, fliger – fligra, to mŏ być i hamstra.
I: Ok, mōm w dōma hamstra i ôn mioł mory. I my tyż musieli jechać do weterynŏrza.
J: I co?
I: Musioł mieć ôperacyjo… Bo łyknōł kaugumã i mu sie prziklajstrowała do żołōndka. Dobrze to gŏdōm?
J: Ja, richtig.
I: I potyn jeszcze dostŏwoł szpryce! I fest bōł tymu niyrŏd.
J: Nō, a fto by bōł rŏd ze ôperacyje i szprycōw! Myślã, co mōj kocik dostanie ino pile.
I: To idymy go halać.
GRAMATYKA
Warto pamiętać, że w dopełniaczu – czyli przypadku, który odpowiada na pytania: kogo? czego? – liczby pojedynczej rodzaju żeńskiego mamy 3 możliwe końcówki:
-y dla rzeczowników z tematem zakończonym na spółgłoskę twardą: mysza > niy widzã myszy, kauguma > kaugumy,
-i dla rzeczowników z tematem zakończonym na -k-, -g-: kamratka > kamratki, rynka > rynki,fanga > fangi
-e dla rzeczowników z tematem zakończonym na spółgłoskę miękką, na -l- lub -j-: ôperacyjŏ > ôperacyje, fuzekla > fuzekle, pila > pile.
Nowy cykl audycji w Radiu Katowice. Iwona Kwaśny, dziennikarka, Zagłębiaczka, postanowiła uczyć się śląskiego, ale tak, jak języka obcego. Na lekcje, a w zasadzie na "Korki ze śląskiego" zapisała się do znakomitej profesorki, językoznawczyni Jolanty Tambor z Uniwersytetu Śląskiego, dla odmiany rodowitej Ślązaczki. Co tydzień inna lekcja i inny temat, do którego dołączamy tekst dialogu i instrukcję gramatyczną, w opracowaniu prof. Jolanty Tambor. Audycje realizuje Krzysztof Kiczek.
